dag 03: Beijing (Peking): Ming-graven + Chinese muur

WO 18 juli 2007

Vandaag moesten we wéér vroeg opstaan, maar het ging zeker de moeite worden: we gingen de chinese muur beklimmen, het was een optional, maar heel de groep ging toch mee.. Hoe zou dat nu toch komen? Voor we de muur gingen beklimmen gingen we eerst nog de ming-graven bezoeken, zoals de naam het verklapt het zijn graven, maar dit zijn hele bijzondere graven.. Dit zijn de graven van de keizers.. Na de ming-graven gingen we ergens in een toeristisch restaurant iets eten, waar we meer dan een halfuur kregen om rond te kijken in de winkel, die bij het restaurant hoorde (of zou het restaurant bij de winkel horen?). Na ons avontuurtje in het plaatselijk toeristisch winkeltje zetten we ons avontuur verder.. We gingen eindelijk naar de Chinese muur waar we al heel de dag van aan het dromen waren (of was het heel ons leven?)

Ming-graven
Voor we de ming-graven uiteindelijk zouden bereiken moesten we eerst 'de heilige weg' bewandelen. (hieronder ziet u een grafische voorstelling wat die 'heilige weg' nu eigenlijk voorsteld) Naast de heilige weg stondene enkele mytische en enkele gewone diertjes genesteld: paarden, olifanten, eenhoorns, ... en van elk diertje waren er 2 vrouwelijke en 2 mannelijke (zittende en liggende), nadat we de diertjes achter ons gelaten hadden kwamen we aan een reeks bewakers die per belangrijksgraad waren verdeeld.
voor meer informatie over deze 'heilige weg': wikipedia is nog steeds je vriend!

Nadat we de heilige weg helemaal afgewandeld hadden stond de bus al op ons te wachten (omdat de weg van de heilige weg tot de echte ming-graven net iets te lang ging zijn voor onze lieve, kleine voetjes (die nog een zware toch voor de boeg hadden)) Vroeger deden ze dit trouwens allemaal te voet Verboden Stad -> heilige weg -> Ming-graven, arme Chineesjes. Na een korte busrit kwamen we dus aan aan rara.. de Ming-Graven. Daar gaf Frank ons nog een korte uitleg en toen werden we vrijgelaten om het terrein te verkennen.

de keizer waarvan het graf is

uitzicht vanaf de toren waarachter het graf van de keizer ligt

Leen die geniet van het uitzicht

De Chinese muur
Eindelijk was het grote moment aangebroken.. We zouden de Chinese muur gaan beklimmen! We konden kiezen tussen een stijle en een minder steile kant .. Wij als echte helden kozen natuurlijk de steile kant.. In het begin was ik nog enthousiast aan het tellen hoeveel treden ik aan het betreden was, maar na 217 treden hield ik het al voor bekeken. Ik had 's morgens de verkeerde broekkeuze gemaakt: een jeansbroek is niet ideaal om een steile trap te beklimmen. De treden waren onlogisch gelegd: zo had je bv 10 mini treden en daarna een zeer grote tree daarna weer normale treden dan weer een paar mini treden.. en zo ging het verder dus je kon geen ritmisch ritme vasthouden.. Na een tijdje sloeg de vermoeidheid bij mij echt wel toe en dacht ik dat ik ging sterven op die muur.. Ze hebben wel 1828 keer gezegd dat we bijna weer boven waren, maar het was steeds een zware teleurstelling.. Maar na een tijdje heb'k toch wel de 'top' van ons stukje muur gehaald.. De afdaling ging veel vlotter dan de opgaande weg (ja, hoe noemt ge zoiets..). Hier enkele foto's van mijn dodengang.

de minder stijle kant

ik voor de stijle kant (met mijn t-shirt nog aan)

ik met de papa al zittend op de Chinese muur

(mijn t-shirt is al uit)

ik ben dood straalt van mijn gezicht jammer dat de foto's in dees dagen niet meer van de jare stillekes zijn (zwart-wit dus ) (mijn t-shirt staat nu trouwens op men kop)

mijn papa is ook een beetje dood

Chinese werkmensen, wat een helden

een gedichtje van de grote broer:

koekoek
zei de koekoek
en de Chinees gaf hem kroepoek