dag 07: Kunming: Stenen woud + arm dorpke

ZO 22 juli 2007

Vandaag gingen we eens een keertje kijken naar iets dat niet door mensen is gemaakt, maar door de natuur, jaja, dat bestaat ook in dit grote China. We gingen dus naar het stenen woud, hiervoor moesten we wel een tijdje in de bus zitten, maar wij deden de laatste dagen toch niets anders meer. Toen we aankwamen aan het Stenen Woud werd het ons al snel duidelijk dat dit ook weer zeer toeristisch ging zijn. Overal hingen vlaggetjes en er kwamen al snel enkele verkoopsters ons de nek uit hangen, maar dit kon de sfeer niet bederven.
Nog snel een toiletbezoekje en onze wandeling door het 'woud' kon beginnen.

traditionele klederdracht van Kunming


In een woud zitten natuurlijk ook diertjes.. Zo heb ik daar mijn eerste Chinese spin kunnen bewonderen. Er waren ook prachtige bloemetjes.

Na onze wandeling gingen we eten. We moesten een trap op en er stonden weer ronde tafels voor ons klaar, maar deze keer waren de ronde draaitafels die op de tafels stonden niet zo nauwkeurig afgewassen als al die vorige keren. Overal stonden vettige strepen waardoor iedereen zijn stokjes goed begon af te kuisen met de servetten die tot onze beschikking lagen. Het eten was ook niet zo veelzijdig als al die andere vorige keren waardoor we een gemengd gevoel hadden over deze toeristisch maaltijd. (die veel te duur was voor wat het was)
Na onze maaltijd moesten we nog snel naar een kunstgalerij gaan kijken waar de kunstenaar van dienst ons dier van de Chinese horoscoop tekende.

kunstenaar + papa's horoscoop

Na dit mooie stukje natuur werden we weer in de harde werkelijkheid geworpen, want we gingen naar een arm dorpje kijken dat op onze terugweg lag. Overal lag het vuil op de straten en er liepen ratten weg van de wc's.

kindjes die stiften hadden gekregen van Mikel (medereiziger)

Hierna werden we nog afgezet aan een zijdefabriek, waar niemand echt zin in had. We kregen uitleg over hoe zijde onstaat + modeshow.
Na dit alles werd het weer tijd om naar het hotel te gaan en iets te gaan eten. In de bus hadden we met 2 andere duo's afgesproken om ergens iets te gaan eten. Andy had gelezen in één of ander boekje over China dat er in Kunming een lekker Italiaans restaurantje was. Wij hadden daar natuurlijk wel zin in dus stapten we in de taxi. Aangekomen op plaats van bestemming was er nergens een Italiaans restaurantje te bespeuren dus gingen we maar meer richting centrum op zoek naar iets om te eten. In het centrum hadden we een hoek gevonden waar Pizzahut, KFC, McDonalds en een 'my steak' was. Wij verkozen natuurlijk de My Steak waar we allen lekker gegeten hadden! En als nagerecht natuurlijk nog een ijsje van de Mcdonalds. Na al dit lekkers hadden we nog wel een beetje geld over voor CD's en om de taxi terug naar het hotel te nemen.

dag 06: Xian - Kunming: vliegen + Westelijke heuvels + bamboetempel

ZA 21 juli 2007

's Morgens moesten we net iets vroeger opstaan dan normaal, want vandaag gingen we weer vliegen (en het ging niet de laatste keer zijn!). In de bus heeft onze gids nog enkele (interessante) dingen verteld over Xian, vervolgens heeft hij ons afgezet op het vliegveld en afscheid van ons genomen.. wat een schatje.. en wat een glimlach!


de gids, James

het vliegtuig

Het vliegen zelf duurde maar 2 uur waardoor het meer leek op een busreis naar Leuven dan op een vlucht van ikweetniethoeveel kilometers. Aangekomen in Kunming werden we verwelkomd door één van onze meest opgewekte gidses, Jaicy, ze heeft gedurende onze busreis naar de drakenpoort verteld over Kunming: het is een kleine stad, want het heeft MAAR 6 miljoen inwoners en het is de stad van de eeuwige lente(bij dit laatste had ik af en toe toch wel andere bedenkinge). Jaicy zong ook liedjes voor ons. Tijdens de busreis heb ik af en toe mijn adem wel diep moeten inhouden, want de bergwegen in onze ardennen zijn niets vergeleken met die van China en dan moet je daar nog een gekke Chinese buschauffeur bijfantaseren. Na een tijdje waren we dan toch veilig aangekomen op onze bestemming waar we met een stoeltjeslift naar boven werden verhuisd. In het begin was alles nog droog en konden we nog een beetje genieten van het uitzicht (Kunming + meer), maar na een tijdje werd de regen losgelaten en was het niet meer te stoppen. Niet iedereen was hier even goed op voorbereid, maar wat doe je eraan als je in zo'n stoeltje zit?

onze achterburen toen het nog droog was

Toen we boven waren aangekomen konden we een foto kopen van ons in de lift. Degene die niet zo goed waren voorbereid op deze plotse regenval deden dit, waarschijnlijk om deze nachtmerrie van +/- 10 min nooit meer te vergeten en laat ons bidden dat ze er voortaan aan denken om een paraplu mee te nemen als ze buitengaan! Nu dat we daar boven stonden was het logisch dat we weer naar beneden moesten, onderweg kwamen we verschillende grotten tegen waar beelden van goden en boeddhas te bezichtigen waren.

mister Boeddha

ik

Na een poosje hield Jaicy ons tegen om het verhaal van de drakenpoort te vertellen. Al wie hieronder wandelde en de balk aanraakte kreeg het eeuwige geluk over zich. Den oudste moest dat natuurlijk proberen.. En ik vraag mij dan soms af of hij echt het eeuwige geluk over zich heeft gekregen.

Zie maar is hoe gelukkig hij is!

Jaicy

Hierna gingen we met de bus naar de bamboetempel, dit is natuurlijk niet echt een tempel van bamboe, maar het is wel onze eerste Boeddhatempel. Het was een prachtige tempel voor iedereen die van kitsch houdt.. Achja ik kon mij er wel in vinden.

De tempel (of toch 1/3)

Hierna reden we naar ons hotel waar we ons gingen voorbereiden op een rustig avondje. We zijn eventjes naar winkeltjes gaan kijken, gegeten in het hotel en ik ben daar eventjes op het internet gegaan. Op tijd in bed, want de volgende morgend ging de wekker weer vroeg gaan!

dag 05: Xian: Terracotta leger + Xian-city

VR 20 juli 2007

Vandaag opgestaan in een treinwagonnetje, van een unieke ervaring gesproken.. 'k had eerlijk gezegd enorm goed geslapen, niet zoals ge in uweige bedje doet natuurlijk, ge wordt af en toe wel is wakker door een andere trein die voorbijraast of de trein die wat te hard aan't schudden is, maar voor de rest had'k nie te klagen! Na een uurtje kwamen we dan aan in't station van Xian waar onze volgende plaatselijke gids, James, ons al aan't opwachten was.
In Xian was het aan't regene, van een tegenvaller gesproken..
Eerst gingen we naar het hotel om te onbijten en vervolgens gingen we naar het terracotta leger.

Terracotta leger
Voor we naar het echte terracotta leger gingen kijken moesten we eerst gaan kijken hoe zo'n soldaatje werd gemaakt. Allemaal zeer interessant, maar het hoefde echt nie voor mij.. 'k was net iets te nieuwsgierig naar het echte werk.. Na een tijdje was dan onze rondleiding gedaan en gingen we naar het echte terracottamuseum. Waar we als eerste activiteit een film te zien kregen waar al de belangrijke informatie in verwerkt was: waarom het daar was.. wat het als functie had.. waarom het is afgebrand.. hoe het teruggevonden is.. enzovoort
daarna gingen we naar hal 1 waar we herstelde beelden zagen in het begin en op't einde een puinhoop.. respect voor de mensen die deze puzzels terug in elkaar hebben kunnen steken!
Na hal 1 gingen we nog naar 2,3 en 4.. Wat eigenlijk niet hoefde, want daar was niet echt iets te zien.. alleen maar opgravingswerken..
algemeen beeld: tegenvaller
Dit was misschien omdat het leger nog niet zo lang geleden is opgegraven en ze nog volop bezig zijn met al de beelden te herstellen.. Waarschijnlijk als ik daar over 20 jaar nog is kom zal het er veel boeiender uitzien..
na hal 4 hadden we afgesproken in het theehuis waar we een theeritueel gingen zien.. veel thee gezien, maar jammer genoeg geen echt ritueel.. Dan is ik die mijn voeten was nog een groter ritueel.











herstellings'kamer'
Xian-city
Na het terracotta leger werden we afgezet in het belangrijkste winkelgedeelte van de stad.. Iedereen had enorm veel honger (omdat we onze lunch hadden overgeslagen). Daarom zijn wij spaghetti in de Pizzahut gaan eten! Wat enorm lekker was! Daarna nog wat gaan winkelen, over het marktje gelopen en dan naar het hotel!

drumtoren van Xian


marktje

ik die geniet van een ijsje van de mcdonalds

dag 04: Beijing (Peking) - Xian: zomerpaleis + drumtoren + treinreis

DO 19 juli 2007

Toen we vandaag opstonden deed ik enkele freaky bewegingen om te testen of ik ergens stijf was en wonder boven wonder: ik was nergens stijf, olé! Het zou ook niet echt ideaal geweest zijn om vandaag de stijfheid in mijn lichaam te hebben, want vandaag stond er veel op het programma: het zomerpaleis en de drumtoren bezoeken en 's avonds de nachttrein nemen naar Xian. Dit alles waren optionals (buiten dan de treinreis), we waren normaal gezien niet van plan om het namiddagprogramma mee te doen, maar volgens Hilde konden we niet anders, want we zouden elkaar nooit terugvinden op het station -> we hebben heel de dag meegedaan. En hierbij komt dan de vraag in mijn hoofd: waarom maak je er dan een optional van als het niet anders gaat? Alleen het avondeten hebben we niet meegedaan.. Dit zou 70 yuan kosten (€7) per persoon, wij zijn nu met 4 personen gaan eten voor dezelfde prijs en waarschijnlijk was het zelfs beter. Nuja als je dingen zoals een voetmassage en een fietstocht als optional neemt dat kan ik begrijpen, maar dingen zoals de Chinese muur in China als optional beschouwen? Waar ben je dan mee bezig..

Zomerpaleis
Om te beginnen moet ik eerst iets rechtzetten: het zomerpaleis is in Chinese termen geen paleis, maar een tuin... Aha! Het zomerpaleis werd vooral door de keizerin bezocht tijdens de zomer wanneer het leven in de stad voor haar te warm werd (het zomerpaleis ligt tussen de bergen en is daarom frisser dan de verboden stad).
En nu even naar het zomerpaleis in de 21ste eeuw: Toen we binnenkwamen langs de ingang (logisch, niet?) dachten we dat we een naast een groep scholieren stonden, maar het was een groep volwassen Chinezen.. Weer een bewijs dat wij reuzen zijn! Na onze entree deden we een korte wandeling door de tuin en zagen we gebouwen die veel weg hadden van de gebouwen in de verboden stad.. Vervolgens kwamen we aan aan een soort van vijver waar we onze eerste lotusbloem zagen, driewerf hoera voor de lotusbloem!! Daar kregen we een uitleg van Frank en werden we losgelaten. Daar aan die vijver was precies de dagelijkse bijeenkomst van het bejaardenkoor, dit gaf die vijver een zeer feeërieke 'touch'. We kregen zelfs tekstbrochures in onze handen gestoken, maar wij kunnen jammergenoeg geen Chinees lezen..












Groepsfoto

Na ons vijveravontuur was het tijd om via de langste gang van de wereld (dit kan gelogen zijn, maar hij was echt wel lang..) naar de marmeren boot te wandelen. Heel de gang was beschildered met Chinese taferelen waarvan we er enkele misschien wel zouden herkennen. Om eerlijk te zijn ik heb niet echt iets herkend.. Onderweg zagen we aan onse linkerkant een kunstmatig meer: het Kunming-meer, het zand dat hier werd uitgegraven werd gebruikt om een kunstmatige berg te maken: de Langleven berg.. Van recycling gesproke..












Zoals ik al had gezegd.. We gingen via deze zéér lange gang naar de marmeren boot..












Nadat we de marmeren boot hadden bekeken namen we de boot terug naar de bus (natuurlijk niet de marmeren boot, maar een normale boot)

de boot


het uitzicht op de tempel

De drumtoren
Al wie naar Peking Express heeft gekeken zal deze drumtoren wel herkennen, want dit is het eindpunt van Peking Express 2004. Nuja, dat was natuurlijk niet het doel van deze drumtoren. Nee, deze drumtoren had als functie om de mensen te zeggen hoe laat het is. Nu gebeurt dit niet meer en drummen de drummensen alleen maar voor de toeristen.

de papa denkt dat'm heeft gewonne..

de drummensen die drummen

Na de drumtoren stonden de fietstaxi's al op ons te wachten op ons door de hutungs te fietsen. Dit was niet echt zo spectaculair omdat het gerestoreerde hutungs waren en de buitenmuur was gewoon een betonne muur waardoor we niet echt veel van de hutungs zelf zagen (soms was er wel eens een deurtje open, maar dat verhulde niet veel). Het enige spectaculaire was het kleine ongelukje waardoor we in stilstand stonden.
Het ongeluk: het fietsje van Frank was tegen een auto gereden of de auto was tegen het fietsje van Frank gereden (we zijn er nog altijd niet zeker van), maar het resultaat was verbluffend: een schaar op de auto en het fietsje van Frank was een trapper kwijt..

wij op de fietstaxi

onze chauffeur

Na het ongelukje

Tijdens het fietsen zijn we nog een paar keer gestopt:
- bij een plaatselijk berjaardentehuis
- bij een plaatselijk winkeltje
- bij een plaatselijk gezinnetje
en het was allemaal even toeristisch

Na dit alles werden we teruggefietst naar de drumtoren waar de bus al op ons stond te wachten. Vervolgens gingen we naar een restaurant (een optional die wij niet meededen) en wij (Helma, Rita, papa en ikke) zijn toen ergens anders Peking eend gaan eten, wat enorm lekker was. Na het eten gingen we naar het station en namen we de nachttrein naar Xian!

Het station

dag 03: Beijing (Peking): Ming-graven + Chinese muur

WO 18 juli 2007

Vandaag moesten we wéér vroeg opstaan, maar het ging zeker de moeite worden: we gingen de chinese muur beklimmen, het was een optional, maar heel de groep ging toch mee.. Hoe zou dat nu toch komen? Voor we de muur gingen beklimmen gingen we eerst nog de ming-graven bezoeken, zoals de naam het verklapt het zijn graven, maar dit zijn hele bijzondere graven.. Dit zijn de graven van de keizers.. Na de ming-graven gingen we ergens in een toeristisch restaurant iets eten, waar we meer dan een halfuur kregen om rond te kijken in de winkel, die bij het restaurant hoorde (of zou het restaurant bij de winkel horen?). Na ons avontuurtje in het plaatselijk toeristisch winkeltje zetten we ons avontuur verder.. We gingen eindelijk naar de Chinese muur waar we al heel de dag van aan het dromen waren (of was het heel ons leven?)

Ming-graven
Voor we de ming-graven uiteindelijk zouden bereiken moesten we eerst 'de heilige weg' bewandelen. (hieronder ziet u een grafische voorstelling wat die 'heilige weg' nu eigenlijk voorsteld) Naast de heilige weg stondene enkele mytische en enkele gewone diertjes genesteld: paarden, olifanten, eenhoorns, ... en van elk diertje waren er 2 vrouwelijke en 2 mannelijke (zittende en liggende), nadat we de diertjes achter ons gelaten hadden kwamen we aan een reeks bewakers die per belangrijksgraad waren verdeeld.
voor meer informatie over deze 'heilige weg': wikipedia is nog steeds je vriend!















































Nadat we de heilige weg helemaal afgewandeld hadden stond de bus al op ons te wachten (omdat de weg van de heilige weg tot de echte ming-graven net iets te lang ging zijn voor onze lieve, kleine voetjes (die nog een zware toch voor de boeg hadden)) Vroeger deden ze dit trouwens allemaal te voet Verboden Stad -> heilige weg -> Ming-graven, arme Chineesjes. Na een korte busrit kwamen we dus aan aan rara.. de Ming-Graven. Daar gaf Frank ons nog een korte uitleg en toen werden we vrijgelaten om het terrein te verkennen.



de keizer waarvan het graf is

uitzicht vanaf de toren waarachter het graf van de keizer ligt

Leen die geniet van het uitzicht

De Chinese muur
Eindelijk was het grote moment aangebroken.. We zouden de Chinese muur gaan beklimmen! We konden kiezen tussen een stijle en een minder steile kant .. Wij als echte helden kozen natuurlijk de steile kant.. In het begin was ik nog enthousiast aan het tellen hoeveel treden ik aan het betreden was, maar na 217 treden hield ik het al voor bekeken. Ik had 's morgens de verkeerde broekkeuze gemaakt: een jeansbroek is niet ideaal om een steile trap te beklimmen. De treden waren onlogisch gelegd: zo had je bv 10 mini treden en daarna een zeer grote tree daarna weer normale treden dan weer een paar mini treden.. en zo ging het verder dus je kon geen ritmisch ritme vasthouden.. Na een tijdje sloeg de vermoeidheid bij mij echt wel toe en dacht ik dat ik ging sterven op die muur.. Ze hebben wel 1828 keer gezegd dat we bijna weer boven waren, maar het was steeds een zware teleurstelling.. Maar na een tijdje heb'k toch wel de 'top' van ons stukje muur gehaald.. De afdaling ging veel vlotter dan de opgaande weg (ja, hoe noemt ge zoiets..). Hier enkele foto's van mijn dodengang.

de minder stijle kant


ik voor de stijle kant (met mijn t-shirt nog aan)

ik met de papa al zittend op de Chinese muur
(mijn t-shirt is al uit)

ik ben dood straalt van mijn gezicht jammer dat de foto's in dees dagen niet meer van de jare stillekes zijn (zwart-wit dus ) (mijn t-shirt staat nu trouwens op men kop)

mijn papa is ook een beetje dood

Chinese werkmensen, wat een helden

een gedichtje van de grote broer:
koekoek
zei de koekoek
en de Chinees gaf hem kroepoek