DO 19 juli 2007
Toen we vandaag opstonden deed ik enkele freaky bewegingen om te testen of ik ergens stijf was en wonder boven wonder: ik was nergens stijf, olé! Het zou ook niet echt ideaal geweest zijn om vandaag de stijfheid in mijn lichaam te hebben, want vandaag stond er veel op het programma: het zomerpaleis en de drumtoren bezoeken en 's avonds de nachttrein nemen naar Xian. Dit alles waren optionals (buiten dan de treinreis), we waren normaal gezien niet van plan om het namiddagprogramma mee te doen, maar volgens Hilde konden we niet anders, want we zouden elkaar nooit terugvinden op het station -> we hebben heel de dag meegedaan. En hierbij komt dan de vraag in mijn hoofd: waarom maak je er dan een optional van als het niet anders gaat? Alleen het avondeten hebben we niet meegedaan.. Dit zou 70 yuan kosten (€7) per persoon, wij zijn nu met 4 personen gaan eten voor dezelfde prijs en waarschijnlijk was het zelfs beter. Nuja als je dingen zoals een voetmassage en een fietstocht als optional neemt dat kan ik begrijpen, maar dingen zoals de Chinese muur in China als optional beschouwen? Waar ben je dan mee bezig..
Zomerpaleis
Om te beginnen moet ik eerst iets rechtzetten: het zomerpaleis is in Chinese termen geen paleis, maar een tuin... Aha! Het zomerpaleis werd vooral door de keizerin bezocht tijdens de zomer wanneer het leven in de stad voor haar te warm werd (het zomerpaleis ligt tussen de bergen en is daarom frisser dan de verboden stad).
En nu even naar het zomerpaleis in de 21ste eeuw: Toen we binnenkwamen langs de ingang (logisch, niet?) dachten we dat we een naast een groep scholieren stonden, maar het was een groep volwassen Chinezen.. Weer een bewijs dat wij reuzen zijn! Na onze entree deden we een korte wandeling door de tuin en zagen we gebouwen die veel weg hadden van de gebouwen in de verboden stad.. Vervolgens kwamen we aan aan een soort van vijver waar we onze eerste lotusbloem zagen, driewerf hoera voor de lotusbloem!! Daar kregen we een uitleg van Frank en werden we losgelaten. Daar aan die vijver was precies de dagelijkse bijeenkomst van het bejaardenkoor, dit gaf die vijver een zeer feeërieke 'touch'. We kregen zelfs tekstbrochures in onze handen gestoken, maar wij kunnen jammergenoeg geen Chinees lezen..


GroepsfotoNa ons vijveravontuur was het tijd om via de langste gang van de wereld (dit kan gelogen zijn, maar hij was echt wel lang..) naar de marmeren boot te wandelen. Heel de gang was beschildered met Chinese taferelen waarvan we er enkele misschien wel zouden herkennen. Om eerlijk te zijn ik heb niet echt iets
herkend.. Onderweg zagen we aan onse linkerkant een kunstmatig meer: het Kunming-meer, het zand dat hier werd uitgegraven werd gebruikt om een kunstmatige berg te maken: de Langleven berg.. Van recycling gesproke..


het uitzicht op de tempel
De drumtoren
Al wie naar Peking Express heeft gekeken zal deze drumtoren wel herkennen, want dit is het eindpunt van Peking Express 2004. Nuja, dat was natuurlijk niet het doel van deze drumtoren. Nee, deze drumtoren had als functie om de mensen te zeggen hoe laat het is. Nu gebeurt dit niet meer en drummen de drummensen alleen maar voor de toeristen.

de papa denkt dat'm heeft gewonne..
de drummensen die drummen
Na de drumtoren stonden de fietstaxi's al op ons te wachten op ons door de hutungs te fietsen. Dit was niet echt zo spectaculair omdat het gerestoreerde hutungs waren en de buitenmuur was gewoon een betonne muur waardoor we niet echt veel van de hutungs zelf zagen (soms was er wel eens een deurtje open, maar dat verhulde niet veel). Het enige spectaculaire was het kleine ongelukje waardoor we in stilstand stonden.
Het ongeluk: het fietsje van Frank was tegen een auto gereden of de auto was tegen het fietsje van Frank gereden (we zijn er nog altijd niet zeker van), maar het resultaat was verbluffend: een schaar op de auto en het fietsje van Frank was een trapper kwijt..
wij op de fietstaxi
onze chauffeur
Na het ongelukje
Tijdens het fietsen zijn we nog een paar keer gestopt:
- bij een plaatselijk berjaardentehuis
- bij een plaatselijk winkeltje
- bij een plaatselijk gezinnetje
en het was allemaal even toeristisch
Na dit alles werden we teruggefietst naar de drumtoren waar de bus al op ons stond te wachten. Vervolgens gingen we naar een restaurant (een optional die wij niet meededen) en wij (Helma, Rita, papa en ikke) zijn toen ergens anders Peking eend gaan eten, wat enorm lekker was. Na het eten gingen we naar het station en namen we de nachttrein naar Xian!
Het station