ZA 21 juli 2007
's Morgens moesten we net iets vroeger opstaan dan normaal, want vandaag gingen we weer vliegen (en het ging niet de laatste keer zijn!). In de bus heeft onze gids nog enkele (interessante) dingen verteld over Xian, vervolgens heeft hij ons afgezet op het vliegveld en afscheid van ons genomen.. wat een schatje.. en wat een glimlach!
Het vliegen zelf duurde maar 2 uur waardoor het meer leek op een busreis naar Leuven dan op een vlucht van ikweetniethoeveel kilometers. Aangekomen in Kunming werden we verwelkomd door één van onze meest opgewekte gidses, Jaicy, ze heeft gedurende onze busreis naar de drakenpoort verteld over Kunming: het is een kleine stad, want het heeft MAAR 6 miljoen inwoners en het is de stad van de eeuwige lente(bij dit laatste had ik af en toe toch wel andere bedenkinge). Jaicy zong ook liedjes voor ons. Tijdens de busreis heb ik af en toe mijn adem wel diep moeten inhouden, want de bergwegen in onze ardennen zijn niets vergeleken met die van China en dan moet je daar nog een gekke Chinese buschauffeur bijfantaseren. Na een tijdje waren we dan toch veilig aangekomen op onze bestemming waar we met een stoeltjeslift naar boven werden verhuisd. In het begin was alles nog droog en konden we nog een beetje genieten van het uitzicht (Kunming + meer), maar na een tijdje werd de regen losgelaten en was het niet meer te stoppen. Niet iedereen was hier even goed op voorbereid, maar wat doe je eraan als je in zo'n stoeltje zit?
onze achterburen toen het nog droog wasToen we boven waren aangekomen konden we een foto kopen van ons in de lift. Degene die niet zo goed waren voorbereid op deze plotse regenval deden dit, waarschijnlijk om deze nachtmerrie van +/- 10 min nooit meer te vergeten en laat ons bidden dat ze er voortaan aan denken om een paraplu mee te nemen als ze buitengaan! Nu dat we daar boven stonden was het logisch dat we weer naar beneden moesten, onderweg kwamen we verschillende grotten tegen waar beelden van goden en boeddhas te bezichtigen waren.
ikNa een poosje hield Jaicy ons tegen om het verhaal van de drakenpoort te vertellen. Al wie hieronder wandelde en de balk aanraakte kreeg het eeuwige geluk over zich. Den oudste moest dat natuurlijk proberen.. En ik vraag mij dan soms af of hij echt het eeuwige geluk over zich heeft gekregen.
JaicyHierna gingen we met de bus naar de bamboetempel, dit is natuurlijk niet echt een tempel van bamboe, maar het is wel onze eerste Boeddhatempel. Het was een prachtige tempel voor iedereen die van kitsch houdt.. Achja ik kon mij er wel in vinden.
De tempel (of toch 1/3)Hierna reden we naar ons hotel waar we ons gingen voorbereiden op een rustig avondje. We zijn eventjes naar winkeltjes gaan kijken, gegeten in het hotel en ik ben daar eventjes op het internet gegaan. Op tijd in bed, want de volgende morgend ging de wekker weer vroeg gaan!




Geen opmerkingen:
Een reactie posten